…และแล้วตูก็โดนจนได้…

BlOg TAG
!!!จ๊าก…จ๊าก…จ๊าก!!!
โดนเข้าแล้วเรา
 
          เข้าไปอ่าน Blog ของคนอื่นมานาน เห็น Tag ก็เยอะแยะ ไม่คิดว่าวันนึงจะโดนเข้าเอง แต่อย่างไงโดนแล้วเราก็จะทำให้ดีที่สุดแล้วกัน… ฮือๆๆๆๆ
 
          Special Thanks ——> น้องนนท์  นนทรัฐ บำรุงเกียรติ์
                                   เพื่อนรัก(หักเหลี่ยมโหด) สมัยเรียนประถม ไม่เจอกันนาน พอคุยกันอีกทีก็ TAG เราซะงั้น (ซวยจริงๆ)
                            แต่ก็ขอบคุณครับที่ไม่ลืมเพื่อนคนนี้
 
          Blog TAG คืออะไร และ กติกามีอยู่ว่าอย่างไรนะหรือ
                ** Blog TaG ก็เปรียบเสมือนการเขียนจดหมายลูกโซ่แหละครับ แต่คนที่จะรับ TAG ของเรา เราก็กำหนดเอาเองเลย 5 คน และคนที่ได้รับ 5 คนนั้นก็จะต้องเขียน BloG Tag ต่อๆไป ให้เพื่อนคนอื่นๆ โดยห้ามส่งกลับไปหาคนที่ส่งให้เรา (ไม่งั้นก็กลายเป็นวงกลมในที่สุด)
                ** เรื่องที่เขียนเป็น BloG TaG ก็เรื่องที่เป็นส่วนตั๊ว ส่วนตัว หรือที่ไม่ค่อยมีคนรู้อ่ะ 5 เรื่องน่ะครับ
                ** ที่สำคัญอย่าลืมบอกด้วยล่ะว่าเราโดน TaG มาจากใคร และเราจะ TaG ใครต่อไป 555…
                ** บอกกติกาคนที่โดน TaG ด้วยนะครับ
 
             ————————————————————————————————
 
         เรื่องส่วนตั๊ว ส่วนตัว 5 เรื่องนี้ ก็มีแต่เรื่องดีๆ ทั้งน้าน เพราะว่าเป็นคนดี มีสมบัติผู้ดีสูง เลยไม่ค่อยมีไรเปิ่นๆ ต้องขอโทษด้วยนะครับ….
 
            1. ตอน ม.3 เคยประกวดมารยาทไทยของโรงเรียนด้วย แต่ตกรอบว่ะ มาได้ที่ 3 ก็ตอน ม.4 อิอิ และ ม.5 ม.6 ก็เลิกประกวดไปเลย เพราะกลายเป็นมารยาททรามไปซะแล้ว เลยไม่ได้รับคัดเลือก…. (อันนี้เป็นเรื่องดีๆ ที่อยากจะอวด)
 
         2. ตอน ม.3 ใส่ชุดลูกเสือ หกล้มหน้าแสตนเชียร์กางเกงเป้าขาดเลยเยอะด้วย ดีที่เป็นตอนโรงเรียนเลิก หมดสนุกต้องนั่งจนคนกลับบ้านกันไปเกือบหมดโรงเรียนแล้ว ค่อยเดินหนีบๆ ไปหน้าโรงเรียน และก็ขึ้นแท็กซี่กลับบ้าน เพราะคงก้าวขึ้นรถเมล์ไม่ได้แน่ๆ และวันนั้นเพื่อนๆ แม่งก็ดันหายหัวกลับบ้านกันไปตั้งแต่โรงเรียนเลิก ไม่มีเพื่อนอยู่เลยซักกะคน ทั้งที่ทุกวันก็อยู่กันจนเย็น…ซวยจริงๆ
 
         3. ตอน ม.4 ไปเข้าห้องน้ำยืนฉี่ที่โถฉี่อยู่ดีๆ ตอนกดน้ำทำความสะอาด ท่อข้างล่างแม่งดันรั่ว (เรียกว่าแตกก็ได้นะ) รองเท้างี้ เปียกไปหมดเลย เซ็งเลย ต้องอยู่โรงเรียนไปอีก 3 ชั่วโมง เพราะเพิ่งจะเที่ยง กลับบ้านไปแทบจะโยนรองเท้าทิ้ง เหตุการณ์นี้ดีที่ห้องน้ำไม่มีคน มีเพื่อนที่ไปด้วยกันรู้คนเดียว ตอนนี้ฆ่าปิดปากไปแล้ว (อิอิ … ล้อเล่นๆ)
 
         4. ไปอบรมกับ กอ.รมน. (กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายใน) ที่นครเวียงจันทน์ ประเทศลาว เกือบเอาชีวิตไปทิ้งซะแล้ว เพราะข้ามถนนแล้วรถจะชนตาย ที่ประเทศไทยเวลาข้ามถนนต้องมองทางขวาก่อน (รถพวงมาลัยขวา) แต่ที่ลาวต้องมองทางซ้ายก่อน (รถพวงมาลัยอยู่ทางด้านซ้าย) ตอนข้ามที่เวียงจันทน์ ดันไปมองขวาก่อนตามที่เคยชิน ปรากฎว่ารถมาทางด้านซ้าย เกือบตายแล้ว… อย่างงี้ไม่เรียก "ลาวโคตร" หรือ "โคตรลาว" แล้ว ต้องเรียกว่า "โคตรไทยเลย" ไปทำเปิ่นในบ้านเมืองเค้า แต่อยากบอกว่าคนลาวน่ารักมาก หลังจากกลับตอนนี้อ่าน-ฟัง-พูดลาวได้คล่องเลย แต่เขียนยังไม่ได้นะ จะพยายามต่อไป…
 
         5. ตอนเทอมสอง ปี3 เดินงงๆ เข้าไปในห้องพักอาจารย์ของคณะฯ คณบดีทาบทามให้เป็นประธานคณะฯ ซะงั้น เพราะเพื่อนที่เป็นประธานคนเก่าลาออก  มานั่งคิด 2 ชั่วโมงไม่รู้อะไรดลใจตกปากรับคำคณบดีเฉยเลย ขอระบายซะเลยว่าไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่ เพราะคนอื่นๆที่ไม่รู้เรื่องคิดว่า เราไปขอคณบดีเป็นหรือเป็นเด็กเส้นคณบดี แต่จริงๆแล้วเคยมีประสบการณ์ทำงานกิจกรรมอยู่บ้างตอนมัธยม เลยอยากจะลองทำอะไรเป็นประโยชน์ให้คณะดูบ้าง เพราะที่ผ่านมาไม่ค่อยจะได้ทำอะไรเท่าไหร่เพื่อคณะ ทำงานได้ซัก 3-4 เดือน อธิการบดีก็เซ็นต์หนังสือแต่งตั้งแล้ว เข็มประธานคณะก็รับแล้ว ตัดสินใจลาออก…. บอกตรงๆว่าตัวเราลำบากไม่เท่าไหร่ แต่สงสารคนที่ทำงานกับเราต้องมารับเคราะห์แทน เพราะมีคนวงในปากดี คอยยุงแยงตะแคงรั่วให้เกิดความวุ่นวายกันเองในหมู่คณะ เพราะคงอิจฉาตาร้อนคนอื่นที่ได้ดีกว่าตัว… ให้มันรู้ว่าถึงกูลาออกมึงก็ไม่ได้เป็นหรอกโว้ย…เหตุการณ์นี้ทำให้รู้ว่าใครคือมิตร ใครคือศัตรู แต่ต้องขอโทษเพื่อนที่เราเข้าใจผิด ขอโทษรุ่นน้องที่พี่ด่วนตัดสินใจ ขอบคุณประธานคณะคนใหม่ที่อุตส่าห์เสียสละรับตำแหน่งแทน และยังให้เราเป็นประธานฝ่ายวิชาการต่อ  และก็เราได้อโหสิกรรมให้คนที่สร้างความแตกแยกแล้ว…ไม่โกรธกันอีกต่อไป…สาธุ สาธุ… บาปกรรมตามสนองแล้ว และที่สำคัญต้องขอบคุณกรรมการสมัยเราทุกคนที่พยายามทำงานกันอย่างสุดความสามารถ ถึงแม้จะมีอุปสรรค์มากมาย และบางคนยังเสียสละรับตำแหน่งต่อในสมัยประธานคนใหม่ต่อจากเราด้วย 
             และท้ายสุดจริงๆ กราบขออภัยคณบดี และอาจารย์ที่ปรึกษาที่ผมไม่สามารถดำเนินงานต่อไปตามที่อาจารย์คาดหวัง แต่ผมก็ได้ทำงานในฐานะประธานฝ่ายวิชาการอย่างเต็มที่แล้วครับ
 
         ————————- จบแล้ว —————————
 
ใครกันเน้อ คือ 5 คนผู้โชคดี
คนแรก —>  คุณพี่กี้ร์ (นาธาน) เพื่อนที่ทำงานเพื่อมวลชลอยู่กระบี่ เข้ามาอ่านก็เขียนด้วยนะครับ
คนที่สอง —> น้องรัก TOP เพื่อนรุ่นน้องที่เอยูเอ  อ่านแล้วต้องเขียนนะครับ
คนที่สาม —> น้องรัก ฮง เพื่อนรุ่นน้องร่วมสถาบันเอยูเอ เขียนเรื่องหนุกๆให้พี่อ่านมั่งนะน้อง
คนที่สี่ —> คุณนัท (นัด-สุ-พา)   คุณโดนเข้าแล้วขอแสดงความยินดีด้วย…อิอิ
คนสุดท้าย ——> เพื่อนจุ๊บ…แห่งเกาะนิวซีแลนด์…. เขียนด้วยนะจ๊ะ
 
 
——> คนที่ไม่มีชื่ออย่าน้อยใจนะ พยายามเลือกคนที่น่าจะเขียน BloG และสะดวกจะเขียนที่สุดแล้ว <——
ข้อความนี้ถูกเขียนใน Uncategorized คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

9 ตอบกลับที่ …และแล้วตูก็โดนจนได้…

  1. Natha-oN พูดว่า:

    เออออ อุดส่าลุ้นนนนนน เอ๊อ๊อ๊อ๊ จุ๊บไหนหว่า ไม่แน่ใจว่าเป็นคนที่เราคิดไว้อะป่าววววววววววววววววว

  2. Nontarat พูดว่า:

    จั่วหัวซะตัวเบ้อเร่อ เล่นเอาตกใจ  เอาทั้งชื่อเล่น ชื่อจริง นามสกุลจิง ลงชัดเจนซะงั้น
    ขาดชื่อพ่อกะชื่อแม่นะเนี่ย —–> เรื่องยืนฉี่ที่โถฉี่เนี่ย คิดว่าคงเรียกแค่โถฉี่ไม่ได้แล้ว
    ต้องเรียก "โถถถถถ โถ้  ฉี่(กรูเอง)"  n_n 

  3. Witcharat พูดว่า:

    โน่ววววววว พักทำงานมาอ่านเสปซชาวบ้านแป๊บเดียว
    โดนเลย – -\’
    จำไว้เลยพี่ หึๆๆ

  4. Nutsupa พูดว่า:

    เอาแล้วไง ตูโดนซะงั้น…..อยู่ดีๆไม่ว่าดี โดนซะงั้น – -" จำไว้เลย คุณปกรณ์…….
    วันศุกนี้เจอหน้า ขอตะบันหน้าทีจิ แล้วตูจะเขียนไหงหละเนี้ย ม่ะเขียนอ่ะ
    เรื่องส่วนตั๊วส่วนตัว มีเรื่องไรบ้างหละเนี้ย……
    ขอไปนั่งบน"เมฆ" นึกก่อนนะ ตูจะบ้าตายยยยยยยยยย
    เบส บร้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ   แกล้งนู๋นัทได้ แง้ แง้ ๆๆๆ
     

  5. Pakorn พูดว่า:

    ขอบคุณล่วงหน้าทุกคนที่หลงกลเข้ามาอ่าน และอยากลืมกลับไปเขียนด้วยนะ
     
    น้องนนท์นี่ฮาดีเน้อ

  6. supasate พูดว่า:

    เพิ่งเห็นมาเบสเขียน 555 รู้ตัวช้าไปรึเปล่าเนี่ย

  7. giff_ พูดว่า:

    โดน blog tag เหมือนกานง่ะ อิอิ แต่ไม่ได้เขียน

  8. Chanida พูดว่า:

    โอๆๆๆๆ เบส คิดถึงมั่กๆๆๆ
     
    แวะไปเยี่ยมเยียนสเปซเรามั่งนะ หรือจะบินมาเยี่ยมเองตัวตัวเลย ก็จะดีมากๆ
    ห้าๆๆๆๆ
     
    นุ้ยเอง

  9. Unknown พูดว่า:

    เฮ้ย!!! ดองเค็มแล้ว ใกล้เน่าแล้วด้วย
    Up ได้แว้วเน้อ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s